است اطراف آن را بشويد و اگر در سر است اطراف آن را مسح كند و اگر روى پاها باشد اطراف آن را مسح كند و براى جاى زخم به دستور جبيره عمل نمايد . مسأله 342 - اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شكستگى نيست ، ولى به جهت ديگرى آب براى آن ضرر دارد ، بايد تيمّم كند و احتياط مستحبّ آن است كه وضوى جبيره‌اى هم بگيرد . مسأله 343 - اگر جايى از اعضاء وضو را رگ زده است و نمىتواند آن را آب بكشد يا آب براى آن ضرر دارد ، بايد به دستور جبيره عمل كند . مسأله 344 - اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست ، يا به قدرى مشقّت دارد كه نمىشود تحمّل كرد ، بايد به دستور جبيره عمل كند ، و بنابر احتياط مستحبّ تيمّم هم بنمايد . مسأله 345 - غسل جبيره‌اى مثل وضوى جبيره‌اى است و بنابر احيتاط واجب بايد آن را ترتيبى بجا آورد . مسأله 346 - كسى كه وظيفه او تيمّم است اگر در بعضى از جاهاى تيمّم او زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، بايد به دستور وضوى جبيره‌اى تيمّم جبيره‌اى نمايد . مسأله 347 - كسى كه بايد با وضو يا غسل جبيره‌اى نماز بخواند ، چنانچه بداند يا احتمال بدهد كه تا آخر وقت عذر او بر طرف نمىشود ، مىتواند در اول وقت نماز بخواند ، و اگر عذر او در وقت بر طرف شود بايد نماز را با وضو اعاده بنمايد . مسأله 348 - اگر انسان براى مرضى كه در چشم او است موى چشم خود را بچسباند ، بايد وضو و غسل را جبيره‌اى انجام دهد و احتياط آن است كه تيمّم هم بنمايد . مسأله 349 - كسى كه نمىداند وظيفه‌اش تيمّم است يا وضوى جبيره‌اى ، بنابر احتياط واجب بايد هردو را بجا آورد . مسأله 350 - نمازهايى را كه انسان با وضوى جبيره‌اى خوانده صحيح است اگر عذرش تا آخر وقت مستمرّ باشد و اگر در اثناء وقت عذرش بر طرف شود اعاده با وضوء واجب است ، و اگر بعد از وقت عذرش بر طرف شد ، براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .